Guldensporencup Kortrijk 2018

De Paasvakantie was bijna ten einde en mijn stage ging bijna beginnen. Dit zou natuurlijk niet gebeuren zonder dat er nog een wedstrijd de revue passeerde. Dit keer was het te doen in Kortrijk. Voor ons zo wat de andere kant van het land.

De deuren gingen voor de formatie open om 9uur, maar we moesten  om 11uur onze general look al dansen. In allerijl werd er de dagen voor de wedstrijd nog gezocht naar alternatieve make-up die wél in die korte tijd klaar zou raken. Je zal wel denken, 2uur is toch genoeg? Maar reken daar dan ook nog maar eens een opwarming en vloertraining bij en je bent al snel een uur kwijt. Alles wat we op voorhand al konden doen werd op voorhand gedaan. Ook al betekende dat dat we om 6uur moesten  opstaan.

De avond ervoor was ik bij Maelys en Jolien blijven slapen zodat we elkaar ’s morgens nog wat konden helpen. Filip kwam ons dan oppikken op de dansschool en zo reden we met ons 4 richting Kortrijk. Het was zondag dus de files bleven gelukkig uit! Op de Brusselse ring passeerde we Arend en alle drie wuifden we als kleine kindjes. We waren allemaal heel blij en hadden er heel veel zin  in.

Eenmaal aangekomen begon het. We zorgden allemaal dat we zo snel mogelijk klaar waren en deden al zoveel mogelijk voor onze vloertraining. De vloertraining was een  verrassing. De vloer was enorm glad, waardoor we ons wat moesten aanpassen. Daar zijn vloertrainingen dus voor! Dankzij Lara haar opwarming waren we voor de vloertraining ook allemaal goed opgewarmd om er volledig voor te gaan.

Onze general look was niet zo goed maar ik ben ervan overtuigd dat de gladde vloer daar voor veel tussenzat! Maar onze finale moest en zou beter zijn. Tussendoor ging ik ook kijken naar hoe mijn ouders het ervanaf brachten in de A poule. Om daarna terug warm te worden om onze finale te dansen met de formatie. Gelukkig volgde alles snel op elkaar, zo had je geen tijd om moe te worden. De finale was dankzij een klein truckje van mama een stuk beter! De voorlaatste keer dat we een wedstrijd zouden dansen met “Wonderland”, het zou echt jammer zijn geweest als we niet goed gedanst zouden hebben.

 

Wat ik wel heb gemerkt dat door het trainen van onze nieuwe choreo (surprise surprise) het bij de huidige choreo aanvoelt alsof hij enorm traag geworden is. Natuurlijk is dat niet zo, maar doordat de nieuwe wat sneller is voelt dat wel zo aan.

Na de finale was het al snel tijd om ons klaar te maken voor het individueel. Gelukkig kon ik mijn nieuwe wimpers al eens testen, dankzij de make up switch. Het nieuwe kleedje zal pas zijn voor op het Belgisch Kampioenschap. We dansten general look met 8 koppels. Dit betekende dat het een halve finale was. Na de halve finale zou nog een herkansing voor enkele koppels volgen en daarna de finale. Filip en ik waren er van overtuigd dat we de herkansing zouden moeten dansen. We hadden namelijk bijna 3 weken stilgelegen en zijn vooral bezig geweest met de nieuwe choreo van de formatie. Niet dat dat erg zou zijn, zo lang dansen we nog niet in amateur. Onze halve finale ging heel goed naar ons gevoel. We waren beide wel moe, maar zeker voldaan! Nadat we een broodje gegeten hadden en wat gedronken hadden kregen we nog wat peptalk van Guido voordat we de herkansing zouden dansen. Ik ging al bijna op de vloer staan voor ze de nummer afriepen. Zo overtuigd was ik ervan dat we de herkansing zouden dansen. Tot verbazing het van me overnam en ik overmand werd door emoties. WIJ MOESTEN GEEN HERKANSING DANSEN. Wauw, dit had ik nooit durven dromen. Nu; 1 voordeel. We moesten maar 2x dansen in plaats van 3x. Dit was zo fijn, ik kon het wel van de daken schreeuwen! En dat zal ik waarschijnlijk, niet al te letterlijk, ook wel gedaan hebben. Toen het tijd was voor de finale, zouden we er helemaal voor gaan. We hadden toch al bereikt wat we wilden bereiken op het BK, dus het kon niet beter worden. We zouden laatste worden, maar we hadden wel de finale gedanst, en dat was net wat telde! We dansten goed, maar toch gingen we tijdens de jive even de mist in. We gingen beide zo op in de muziek dat we niet meer wisten wat we aan het dansen waren. Dat was wat jammer, maar zoals ik al zei, het maakte ons niet uit. Niet veel later dan onze finale was de prijsuitreiking. Eerst de prijsuitreiking van de formaties, daarna de uitreiking van de individuele paren.

Met de formatie behaalden we een 1e plaats, en verbazend raar maar waar: Wij werden 4e bij de amateurs! Wij, 3 weken niet gedanst, haalden een 4e plaats. Hoe gek is dat!

Mijn pols heeft tijdens de wedstrijd geen seconde pijn gedaan, tot ik maandagmorgen opstond en hem bijna niet meer kon bewegen… Ochja, ook dit is opgelost! Nog 4 weekjes en het seizoen zit er weer op. Dan dansen we met de formatie de laatste keer onze choreo “Wonderland”! Het beloofd een emotioneel en zwaar Belgisch Kampioenschap te worden!

Tot dan! xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *