Belgisch Kampioenschap 2018

Het heeft lang geduurd, maar ik kon het toch niet laten om nog een post te maken over de belangrijkste dag voor de Belgische danser. Het Belgisch Kampioenschap!

Het beloofde een enorm drukke dag te worden, waarin Filip en ik in het slechtste geval 7 keer zouden moeten dansen, maar we hadden er enorm veel zin in!

We vertrokken rond 8u richting Oudenaarde om er pas ’s nachts terug te vertrekken! Eenmaal aangekomen begonnen we direct onze plaatsen in te nemen en ons klaar te maken voor de vloertrainingen. Inderdaad trainingen, want Filip en ik deden met 2 formatie teams mee dit keer.

Na de vloertraining moest ik toch even wat eten, want ik werd heel flauw en het werd me allemaal wat teveel. De combinatie van een half uur stevig doordansen met de warmte en geen eten was eventjes teveel. Nadat ik iets in mijn mond gestoken had begon de rush. De rush heeft geduurd tot half 9 ’s avonds.

Het begon met de general look van Dance Connection. Net degene waar ik het meeste schrik voor had. Ik danste niet met Filip, omdat er net een koppel bij was en de trainers wouden dat die dan met een meer ervaren danser zouden dansen. Tijdens de trainingen was dit nog geen enkele keer goed afgelopen dus de spanning was te snijden. Na enkele keren ruzie gehad te hebben met mijn surrogaat danspartner (sorry Dries) was mijn gemoed helemaal onder 0 gezakt en in de weken voor het BK heb ik zelfs na elke training een paniekaanval gehad. Ik zag het dus helemaal niet zitten tot het moment dat ik op de vloer stond en alles super goed verliep. Alles ging goed, we maakten amper fouten en we vlogen erdoor alsof we nooit anders gedaan hadden. Natuurlijk had het een ander gevoel dan wanneer ik met Filip dans, maar het was oké.

Na de general look van de formatie was het tijd om ons snel om te kleden want ja, een kwartiertje later moesten we onze halve finale van amateur dansen! Ik deed mijn haar samen, veranderde van lipstick,… Ondertussen kwamen Patricia en mijn ouders aangelopen om me te helpen met mijn kleed. Niemand had op voorhand mijn kleed gezien, enkel zij. Ik was dus ook benieuwd naar wat iedereen ervan vond, maar ik was vastberaden dat iedereen het prachtig zou vinden. En dat was ook zo. Alleen maar complimentjes over mijn kleedje! Met een goed gevoel trokken we de vloer op. We gingen er ondanks de weinig tijd tussen volledig voor gaan! En dat deden we ook!

Na de halve finale was het weer hetzelfde liedje, een kwartiertje tussen voor de finale van het artistic team. Maar ik wou zo graag een groepsfoto. Ik was heel de tijd aan het zagen. (dat kan ik goed). Uiteindelijk trokken we nog snel een foto en trokken we de dansvloer weer op. Ik dacht aan hoe goed het tijdens de general look geweest was en hoopte dat het deze keer nog beter zou worden! Beter werd het niet, maar we hebben het wel supergoed gedaan. En daar moet ik Dries toch wel voor bedanken. Om mijn paniekaanvallen en woede uitbarstingen te tolereren, want ik heb zo zelfs nog nooit tegen Filip gedaan. Dit kwam gewoon door het feit dat we weinig tijd hadden, we elkaar niet gewoon waren en mijn ongelooflijke drang naar perfectionisme. We hebben dat goed gedaan!

Na de finale, weer geen tijd om te praten, maar direct klaarmaken voor de herkansing. De kans dat we die moesten dansen was groot, dus in kostuum en opgemaakt klaar gaan staan. Ik was er maar half klaar voor. Moe waren mijn benen, buiten adem was ik, maar toch gingen we ervoor. De finale halen zou héél mooi zijn op een Belgisch Kampioenschap dus we gingen voor niets minder. We deden alles wat we konden en dansten alles wat we hadden uit ons lijf. Hopend op een goede uitslag, maar weer met weinig tijd om ons klaar te maken voor Dance Fusion trokken we de kleedkamer terug in. Dit keer hadden we wel een uurtje of 2 tussen, maar eten, drinken, make-up en haar moesten daar allemaal in gedaan worden. Alsook de groepsfoto’s aangezien het de laatste keer zou zijn dat we met deze choreo op de vloer zouden staan.

Gelukkig raakte iedereen op tijd klaar. Jammer genoeg kregen Filip en ik te horen tijdens de opwarming van onze general look dat we niet in de finale zaten van Amateur. Superjammer. Door de vermoeidheid en de emoties van de dag werd ik ook weer enorm emotioneel. Zeker toen ik mijn lieve vrienden van Twice zag toekomen. Ik brak volledig toen ze me kwamen troosten. Ik was wel enorm blij hen te zien! En beloofde hen dat ik naar hun performance zou komen kijken!

Maar eerst was het nog de general look van Dance Fusion. Ondertussen was ik al wat afgekoeld en rotsvast van overtuigd dat ik toch 2 keer Belgisch Kampioen zou worden met de formatie teams, en dat was wat telde.

Ondertussen was mijn jongste fan, samen met haar ouders toegekomen om te komen supporteren voor mij. Alleen… Ze supporterde voor mij terwijl het andere team op de vloer stond.

Na onze general look kregen we alleen maar lovende woorden van onze trainer Arend. “Dit was een van de beste keren dat ik jullie heb zien dansen.” Wat leuk om dat te horen! We waren allemaal klaar om de finale nog harder te knallen dan de general look en keken er dan ook enorm naar uit.

Na de general look was het tijd voor Lone en Nathan hun performance. Ik had deze wel al 2 keer gezien, maar het bleef wonderlijk mooi om naar te kijken. Zo jaloers op hun, wat zij allemaal bereikt hebben dit jaar. Prachtige mensen zijn het! Enorm veel liefde voor hun!

Na een uurtje gespeeld te hebben met mijn jongste fan, nog wat gegeten te hebben en me bijgewerkt te hebben was het tijd voor de finale. Iedereen was er klaar voor en ik werd weer emotioneel (ik ben echt een jankwijf hoor). Het zou de allerlaatste keer zijn dat we “Wonderland” zouden dansen. Je zou voor minder emotioneel worden. Maar we gingen er volledig voor! Dit MOEST gewoon in schoonheid afgesloten worden! En dat deden we ook! Volgens Arend was het hetzelfde als de general look, maar dat maakte niet uit! Het was goed!

 

Iedereen was blij en opgetogen! Maar ik was ook enorm moe. Nu we moesten niet meer dansen na de finale van Dance Fusion. Dus we konden naar de finale van de Amateurs kijken én we konden cava drinken. Allemaal pluspunten!

Enkele mensen spraken me erop aan dat ik cava aan het drinken was voor de finale van Amateur en waren stomverbaasd dat wij niet in de finale zaten. Maar geen probleem. Zo’n dingen gebeuren nu eenmaal. Het is een jurysport en je weet nooit waar de jury naar kijkt. Het is immers een momentopname.

Enkele uren later was het dan eindelijk tijd voor de prijsuitreiking….

DANCE FUSION WERD VOOR DE ALLEREERSTE KEER BELGISCH KAMPIOEN! Zo trots!

En ook met Dance Connection werden we Belgisch Kampioen!

Met deze 2 gouden medailles en een opgeheven hoofd trok ik naar huis! Ohja en met een koppel dat Vice Belgisch Kampioen werd in hun categorie! Trotse dochter over here!

 

Na de 2 weken verdiende rust zijn we ondertussen al terug hard aan het trainen. Binnen 4 weken vertrekken we naar Portugal om daar een wedstrijd te gaan dansen. Superspannend! Laat de zomer maar weer beginnen!   

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *